‘Pillen eruit, muziek erin’

Het is een groot contrast: livemuziek in een steriele klinische omgeving met patiënten. In sommige gevallen liggen die in coma of worden ze in slaap gehouden.

“Het is een groot contrast: livemuziek in een steriele klinische omgeving met patiënten. In sommige gevallen liggen die in coma of worden ze in slaap gehouden. Toch helpt de muziek ze. Dat is de overtuiging van de musici en het team achter het project MuzIC onder wie IC-verpleegkundige Lorette Gijsbers. “Vroeger brachten we patiënten op de intensive care in slaap en nu proberen we ze zo vitaal mogelijk te houden, omdat dat op termijn beter is.”

Lees het hele artikel op nos.nl

‘Muziek is geen luxe, muziek is een noodzaak. En bewijs hopen we te krijgen.’

Het Universitair Medisch Centrum en de Hanzehogeschool in Groningen onderzoeken wat het effect is van live-muziek op het welzijn van ernstig zieke patiënten die een operatie hebben ondergaan. De resultaten zijn veelbelovend.

Het Universitair Medisch Centrum en de Hanzehogeschool in Groningen onderzoeken wat het effect is van live-muziek op het welzijn van ernstig zieke patiënten die een operatie hebben ondergaan. De resultaten zijn veelbelovend.

Lees het gehele bericht hier

De filosofie achter MftW, stap 4 van 4: Doen!

Inspiratie

Ontspullen, consuminderen, creëren, allemaal mooi natuurlijk… Maar uiteindelijk moet er toch een keer een moment komen waarop we daadwerkelijk tot actie zullen overgaan. Het meest wezenlijke is immers gewoon het simpelweg doen. Ook al hebben we om de een of andere reden misschien maar weinig inspiratie kunnen opdoen van te voren. Vaak blijkt dan toch dat wanneer we eenmaal beginnen, die ontbrekende inspiratie dan vanzelf wel komt. Uit persoonlijke ervaring weet ik dat wanneer ik bezig ben met het schrijven van een song, ik eigenlijk alleen maar hoef te beginnen met spelen. Het liefst rond het basisidee wat ik misschien al had. Spelen en gewoon laten gebeuren. Schijnbaar plotselinge uitstapjes binnen het muzikale frame of een ‘accidental gitaarlick’ kunnen vaak de opmaat zijn voor een nieuwe passage binnen je song (althans voor de instrumentalist).

Boom met vruchten.

Doordat je mind vrij is van allerlei fysieke en non-fysieke ballast heb je de weg vrijgemaakt om de boel weer lekker te laten stromen. Er is energie vrijgekomen om al die muziek die zich als het ware heeft opgeslagen in je onbewuste opslag te kanaliseren. Ik vergelijk dit proces ook wel eens met het lopen door een denkbeeldige boomgaard waarbij je gaandeweg de vruchten aan het plukken of rapen bent. Muzikale vruchten als in noten en akkoorden, zo voor het oprapen! Alles is er namelijk eigenlijk al, je hoeft het alleen maar te zien of liever gezegd te voelen in dit geval. De muziek komt vanzelf tot jou en meestal niet andersom, althans zo ervaar ik dat. Dit zijn de magische momenten waarin we als met zand spelende kinderen de meest mooie creaties weten te maken die we met het hoofd niet kunnen bedenken.

Het wiel bestaat al

Soms lijkt het wel eens onmogelijk om nog iets nieuws te laten ontstaan daar er al zoveel muziek gecomponeerd is binnen allerlei genres. Dat kan dan wel zo zijn, alleen vergeten we dan even dat we ook nog onze eigen persoonlijke handtekening hebben waarmee we het verschil kunnen maken. Als illustrerend voorbeeld zou ik even de Beatles song ‘With a little help from my friends‘ willen aanvoeren. Die kennen we natuurlijk allemaal, maar luisterend naar de uitvoering van Joe Cocker lijkt het toch om een compleet andere song te gaan. De kunst blijkt eigenlijk geen kunst te zijn zolang de weg maar vrij is voor het opdoen van de nodige inspiratie. Trouwens, wanneer heb jij zelf voor het laatst in de zandbak gespeeld?

 

 

De filosofie achter MftW, stap 3 van 4: Creëren

Schone lei

Na ‘ontspullen‘ en ‘consuminderen‘ (belicht in de twee voorgaande Blogs), willen we nu graag aandacht besteden aan onze derde pijler: het relatief simpele begrip ‘creëren. Het is natuurlijk voor de hand liggend om na al die opruiming tijdens stap 1 & 2 met nieuwe ideeën aan de slag te gaan. Bij het woord ‘creëren’ denken we al gauw aan een meer rationele manier van benadering. Voor ons hoeft dat niet persé zo te zijn. Het is meer zo dat de antennes tijdens het creëren allemaal weer open gaan staan voor nieuwe inspiratie.

 

 

Nieuwe inspiratie

Als voorbeeld: Een goeie wandeling of een moment helemaal voor mezelf en de boel kan weer vanzelf gaan stromen. Waar dan tijdens zo’n nieuw ‘creëer-moment’ een mogelijke focus komt te liggen is natuurlijk verder afhankelijk van wat zich dan aandient. Voor mij persoonlijk is het vaak zo dat wanneer ik echt even ga stilstaan bij een bepaald object, onderwerp of hetgeen me dan boeit op dat moment en daar dan als het ware op inzoom, er een bepaalde sfeer bij ontstaat die dan ook weer kan uitnodigen om daar bepaalde klanken bij te gaan horen. Vraag me niet hoe dat werkt maar bij mij werkt dat meestal zo. Het is een soort spel wat eigenlijk min of meer vanzelf in gang wordt gezet. Het enige wat ik hoef te doen is dit moment proberen vast te leggen zodat ik er later eventueel mee verder kan gaan. In praktische zin is dat tegenwoordig met een van die handige digitale gadgets heel eenvoudig. Een melodielijn zingen of een ritmische groove benaderen, of een combi van beiden is vaak in beginsel al genoeg.

Focus vasthouden

Later, thuis, volgt dan de eventuele verdere uitwerking en invulling van instrumentatie. De kunst is dan om je tussentijds niet af te laten leiden door al die eerder besproken prikkels zodat je de focus vast kunt houden en je de inspiratie kunt laten blijven stromen. Het klinkt allemaal heel simpel zo toch? En dat is het vaak ook! Men zegt wel eens: ‘ De mooiste dingen komen vaak tot stand in stilte’. Ik kan dat beamen hier.

Onze vierde en laatste pijler gaat over het logische vervolg, namelijk het simpelweg uitvoeren, ook wel gewoon doen genoemd.

De filosofie achter MftW, stap 2 van 4: Consuminderen

In onze voorgaande blog hebben we het gehad over stap 1 van onze filosofie achter Music from the Well: ‘ontspullen’: Alleen overhouden wat je écht nodig hebt, helpt je bij het focussen op wat je écht belangrijk vindt. Althans, zo werkt het voor ons…

Een direct gevolg van dat ‘ontspullen’ bleek voor ons de confrontatie met de inkomende stroom: wat komt er eigenlijk dagelijks ons huis weer binnen?

In onze voorgaande blog hebben we het gehad over stap 1 van onze filosofie achter Music from the Well: ‘ontspullen’: Alleen overhouden wat je écht nodig hebt, helpt je bij het focussen op wat je écht belangrijk vindt. Althans, zo werkt het voor ons…

Een direct gevolg van dat ‘ontspullen’ bleek voor ons de confrontatie met de inkomende stroom: wat komt er eigenlijk dagelijks ons huis weer binnen?

Fysieke wereld

Boodschappen, abonnementen op tijdschriften, ongewilde reclamefolders, nieuwe kleding, meubels, boeken, films, high-tech spullen, cadeautjes, freubels en meer …

Digitale wereld

En toen gingen we naar de computers, de smartphones, de tablets: wat bleven we binnenhalen? PDF’s (“die we nog een keer moeten doorlezen”), honderd foto’s van die middag op het strand, nieuwsbrief a t/m z (“moeten we ook allemaal nog lezen”), social media met miljoenen impulsen die je vaak direct tot actie aanzetten en die je binnen no-time laten afdwalen naar weet ik veel welk filmpje nou weer, waarna je zo ontzettend moe bent dat je niet eens meer weet waar je die dag ook alweer op wilde focussen. Sorry dat wij nu op dit moment ook jouw aandacht vragen : – )

Dus voor ons geldt: Alleen binnenhalen wat je echt nodig hebt, helpt je bij het focussen op wat je écht belangrijk vindt. Nogmaals, zo werkt het voor ons…

De filosofie achter MftW, stap 1 van 4: Ontspullen

In een razendsnelle maatschappij als de onze is het vaak moeilijk om je voor langere tijd achtereen op één ding te focussen. Alles vraagt onze aandacht, bijna 24/7. Bedenk bijvoorbeeld eens hoeveel van die digitale geluidjes op een dag om ons heen afgaan bij een melding op een van de social media.

  1. ‘ontspullen’
  2. consuminderen
  3. creëren
  4. uitvoeren (= doen!)

Deel 1 : ‘ontspullen’

Focus

In een razendsnelle maatschappij als de onze is het vaak moeilijk om je voor langere tijd achtereen op één ding te focussen. Alles vraagt onze aandacht, bijna 24/7. Bedenk bijvoorbeeld eens hoeveel van die digitale geluidjes op een dag om ons heen afgaan bij een melding op een van de social media. Heel moeilijk om je daarvoor compleet af te sluiten. Ook al lukt het je om voor bepaalde tijd je eigen smartphone of computer uit te zetten, er gaat altijd wel in je directe omgeving een ander toestel af. Er is hier in Nederland bijna geen plek meer te vinden waar je even niet herinnerd wordt aan de waanzin van onze doorrazende maatschappij. En dat terwijl je je die dag zo desperate op dat ene ding probeert te focussen. Voor ons is dat bijvoorbeeld zo’n improvisatie moment van waaruit wij vaak onze songs laten ontstaan (Well).

‘ontspullen’

Toch is het mogelijk om in ieder geval de ruis in je hoofd te reduceren op momenten dat het gewenst is. Stel, ik besluit op een middag te gaan studeren op mijn gitaar. Daarvoor heb ik focus nodig. Telefoon en computer staan uit, maar nog steeds onrust! Te veel dingen om me heen, te veel prikkels. Weg ermee? Ja inderdaad, weg ermee! Hoeveel troep kan een mens in zijn huis of werkplek verzamelen zonder direct doel? En hoeveel daarvan zou je eigenlijk kunnen missen? Best wel veel, ontdekten wij. De laatste maanden hebben we wagens vol overtollige spullen weggebracht naar de kringloop of vuilnisstort. En dat ruimt op! En daarmee ook vaak die onrust in het hoofd… Alleen overhouden wat je écht nodig hebt, helpt je bij het focussen op wat je écht belangrijk vindt. Althans, zo werkt het voor ons…

Volgende keer, het voor ons logische gevolg: ‘consuminderen’

Muziek als medicijn

Het is druk in de stad, druk in de trein, druk in de supermarkt en druk op de weg.

Het is druk op facebook, twitter, instagram, youtube, linkedin, spotify, soundcloud, nu.nl, NOS, de correspondent, pinterest, viber, mailchimp, in onze mailbox en onze to do list puilt uit!

Druk

Het is druk in de stad, druk in de trein, druk in de supermarkt en druk op de weg.

Scroll scroll scroll

Het is druk op facebook, twitter, instagram, youtube, linkedin, spotify, soundcloud, nu.nl, NOS, de correspondent, pinterest, viber, mailchimp, in onze mailbox en onze to do list puilt uit! Prikkels prikkels prikkels.

Als we bij het tankstation zijn, op de bus staan te wachten of gewoon even een winkel ingaan: overal prikkels. Reclames waar je niet omheen kan en de muziek staat bloedstollend hard. “Kopen, kopen, kopen!” schreeuwt het! Als we in een kledingzaak aan de winkelbediende die in trance lijkt te zijn, voor de derde keer opnieuw vragen wat ze eigenlijk zelf van de muziek vindt (ze kon ons niet goed verstaan), lijkt ze voor het eerst echt te gaan luisteren en zegt ze dat ze er eigenlijk heel moe van wordt en vaak met hoofdpijn naar huis gaat. Het lijkt wel of ze voor het eerst beseft dat ze zich blootstelt aan penetrante decibellen, dag in dag uit. Doodvermoeiend…

Op de weg is het rete druk, iedereen lijkt haast te hebben en blijft op de linker weghelft rijden. Mensen maken rare moves op de weg omdat ze net even te lang in hun smartphone turen.

Dan komen we thuis, we moeten echt afschakelen. Zoveel nog te doen. Maar eerst even ontprikkelen.

Muziek als medicijn

We pakken onze gitaren en gaan wat spelen en zingen en daarmee vallen alle prikkels in een keer weg. Het is echt ongelofelijk hoeveel rust het muziek maken geeft. Gedachten schieten door ons hoofd, maar lijken steeds meer op de achtergrond te geraken naarmate we langer spelen.

We hebben ons voorgenomen om vanaf 22 uur alle devices uit te zetten en dan soms samen aandachtig naar muziek te luisteren. Hoe lang geleden is het wel dat we de focus hadden om van a tot z naar 1 cd te luisteren? Die concentratieboog lijkt wel geheel verleden tijd.

Wandelen

Ook zijn we gaan wandelen, liefst elke dag een rondje om de plas. Dat is al snel goed voor drie kwartier. Jeetje wat een verschil. Maar nu nog voor elkaar krijgen dat we dan stilte wandelingen gaan maken want man o man wat kunnen wij praten tijdens het wandelen.

Iemand zei ons laatst: de beste ideeën komen voort uit de stilte. Ok, vanaf nu gaan we stilte wandelingen invoeren.

Ontprikkelen, wat wij ook wel consuminderen noemen, is wat ons betreft afzien, maar we zien nu al hoeveel focus het geeft.

Wordt vervolgd…

Kinderlogica

Een paar maanden terug heb ik het boekje: ‘Omdenken is stom’ van Berthold Gunster gelezen. Met plezier kan ik u melden. Bladerend door dit leuke, veelal uit kindercitaten opgebouwde kleurrijke boekje, bracht het keer op keer een smile on my face. Herkenbare kinderuitspraken over zaken waar wij als volwassenen vaak heel anders tegenaan hebben ‘leren’ kijken. En precies dat laatste triggerde mij enorm om de wereld weer eens door een andere bril te zien, namelijk door die van een paar kinderogen.

Omdenken is stom

Een paar maanden terug heb ik het boekje: ‘Omdenken is stom’ van Berthold Gunster gelezen. Met plezier kan ik u melden. Bladerend door dit leuke, veelal uit kindercitaten opgebouwde kleurrijke boekje, bracht het keer op keer een smile on my face. Herkenbare kinderuitspraken over zaken waar wij als volwassenen vaak heel anders tegenaan hebben ‘leren’ kijken. En precies dat laatste triggerde mij enorm om de wereld weer eens door een andere bril te zien, namelijk door die van een paar kinderogen.

De schrijver neemt ons mee langs tal van vraagstukken waar kinderen in een leeftijd van tussen de 3 en 10 jaar hun oplossing voor bedenken. Zo sla ik het boek open op een willekeurige bladzijde en de volgende uitspraak: ‘Je bent alleen verdwaald als je per se ergens heen wilt’. Precies, dacht ik! Hoe treffend deze zin. Ik dacht na over wat volwassenen zichzelf wel niet tot doel kunnen stellen…

Speeltuin

We herinneren ons natuurlijk onze jeugd in grote lijnen wanneer we druk doende waren in de zandbak of in de speeltuin. Daarbij dachten we niet zo veel na over wat we aan het doen waren. We deden het gewoon… Zin of onzin, het maakte allemaal niet uit. We waren bezig en vermaakten onszelf. Maar wel binnen een fantasierijke wereld waarin alles mogelijk was.

Wanneer ik me nu bedenk dat dat nou precies de manier is waarop ik samen met Susan Jane invulling probeer te geven aan onze muziek dan prijs ik mezelf weer gelukkig dat ik als volwassene weer in de zandbak mag spelen en niet na hoef te denken maar weer mag creëren. De muziek komt als het ware tot ons, terwijl we nergens naar op zoek zijn…

Ben de muziek

Het begon met “lala” en later Ciske de Rat en alle platen die mijn moeder draaide: van klassiek, pop, soul, jazz tot wereldmuziek. Als een spons zoog ik alles op.
Ik zong op de wc, op de fiets, in de gang, in bad, in bed. Overal.
Ik vond er niets van, ik deed het gewoon.

Als klein meisje zong ik de hele dag

Het begon met “lala” en later Ciske de Rat en alle platen die mijn moeder draaide: van klassiek, pop, soul, jazz tot wereldmuziek. Als een spons zoog ik alles op.
Ik zong op de wc, op de fiets, in de gang, in bad, in bed. Overal.
Ik vond er niets van, ik deed het gewoon.

Als iemand er wat van zei dan dacht ik: oh ok, dat is goed. En zong vrolijk door.

Ik bouwde racewagens, bakte ‘kippenvoer pizza’s’ en bracht uren door op de takken van hoge bomen waarin ik mijn kleine wereld kon overzien.

Hoog in de bomen kon ik mijn kleine wereld overzien

Ook tekenende ik graag, knutselde erop los en maakte van allerlei materialen een kunstwerk. Die ene keer dat mijn vader zijn triplex platen miste en die keer dat het kippenvoer opvallend geslonken was … dan was ik weer eens in de weer geweest …
Ik bouwde racewagens, bakte ‘kippenvoer pizza’s’ en bracht uren door op de takken van hoge bomen waarin ik mijn kleine wereld kon overzien.

Tijd bestond niet, ik was gewoon.

Ik had geen uitgedachte plannen

In huis bouwde ik hutten, die ik weer opbouwde als ze in elkaar donderden. Ik verbond lichtschakelaars met meters wol van mijn moeder om lichten aan en uit te kunnen doen wanneer dat mij uitkwam. Van de transparante plastic koker waar mijn moeders nieuwe pantys uit waren gekomen maakte ik een lift waarin mijn Fisher-Price poppetjes van de begane naar de eerste verdieping reisden. Ik racete met de matras van de zoldertrap en keek uren naar de sterren.

Ik had geen uitgedachte plannen, ik deed het gewoon.

Vallen en opstaan

Als ik weer eens uit een boom viel, struikelde, op straat neersmakte, iets op mij viel of ik een spijker in mijn voet trapte, schreeuwde ik moord en brand en stopte daar direct mee zodra mijn ouders me lieten zien dat het wel meeviel.

Ik vond er niets van, ik viel en ik stond op, zo was het gewoon.

Ik was als een rivier die gewoon stroomde en ik wist niet eens dat ik stroomde!

Ik was zo vol zelfvertrouwen

In huis van boven naar beneden verkoos ik meestal de leuning van de trap en gleed zo de vloer op waar ik een aantal radslagen in de kamer op liet volgen. Ik deed gerust twee verschillende kleuren sokken aan en kwam er pas uren later achter. Of ik ging in de verkleedmodus en kwam niet meer bij van het lachen van mijn eigen bedachte combinaties. Ik leerde piano spelen en maakte fout na fout maar vond er niets van. Het was gewoon zo, dat hoorde erbij.

Ik was zo vol zelfvertrouwen, ik was niet kapot te krijgen. Ik was als een rivier die gewoon stroomde en ik wist niet eens dat ik stroomde!

Zoals in de levens van zovelen, reikte het leven ook mij littekens aan om mij te laten zien dat de wereld net zo hard is als de mijne zacht was.

 

En toen .. Zoals in de levens van zovelen, reikte het leven ook mij littekens aan om mij te laten zien dat de wereld net zo hard is als de mijne zacht was. Mijn rivier zat opeens vol met takken, het stroomde niet meer en ik werd een jonge vrouw die leefde uit angst met alle daarbij behorende, door op angst gebaseerde, keuzes.
Maar op de een of andere manier heb ik in het leven aan alles getwijfeld, behalve aan de muziek die ik altijd vanuit mijn hart bleef maken!

Ik bleef zingen, en zingen werd een manier van overleven. Als ik zong was ik weer de rivier en kon ik stromen in de storm. Alsof er even helemaal niets anders dan muziek bestond.

Ben de muziek

Nu, kan ik helder zien dat ik dankzij de takken in de rivier, bewust ben geworden. Bewust van het feit dat ik als de rivier ben die stroomt, die alles dat op mijn pad komt overwint. Linksom of rechtsom.

Nu is zingen geen overleven meer, maar een levensstijl. Als ik zing dan laat ik komen wat er komt, zonder oordeel. Net zoals ik deed toen ik klein was.

Zo nu en dan vergeet ik weer wie ik ben en lijken de takken weer een reële bedreiging. Dan trek ik me terug en maak muziek om mijzelf eraan te herinneren wie ik ben. Dan stroom ik tussen de takken door en volg mijn weg.

Muziek maken met Will Sophie is voor mij een en al herkenning.

Music from the Well

Muziek maken met Will Sophie is voor mij een en al herkenning. Als wij muziek maken zijn we net twee kinderen in een volwassen lijf die elkaar aanvullen, uitdagen en die vooral veel lol maken. Als wij improviseren is er honderd procent vertrouwen in onszelf en in elkaar en dus in de muziek. Dan zijn wij één met alles. Dan zijn wij geen vrouw, geen man, geen leeftijd, geen naam, geen gezicht, geen functie, geen verhaal, geen verleden. Dan bestaat er geen tijd.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Joining forces

It has been almost one year ago since Susan Jane and I decided to join forces as songwriters. Since our first attempts in that writing process, a lot has happened. We started with just a few rough ideas where we had some kinda groove going on, or a guitar lick to vamp on. Then the words and melody came, and before we knew, we had almost 20 songs to start with.

It has been almost one year ago since Susan Jane and I decided to join forces as songwriters. Since our first attempts in that writing process, a lot has happened. We started with just a few rough ideas where we had some kinda groove going on, or a guitar lick to vamp on. Then the words and melody came, and before we knew, we had almost 20 songs to start with. Pretty soon we became aware of the fact that we were good in improvising music on the spot. And that’s how many of our songs were created in the first place. Once we felt the time right to record our material, we kind of had to learn first how to translate a pure improvisation into a more concrete song structure.

music-ft-well-thp-watermerk-1372-kleur

Debut album

We selected 11 original songs for our debut album and plan to release this album at the beginning of 2017. As for the material, most songs turned out to be related to everyday issues and challenges in our lives, rather than singing personal love songs. We consider ourselves as two individuals who are strongly aware of the world we live in and we are most willing to connect with others who share our ideas of living in harmony with this fragile planet.

There’s more to music

Susan and I have different musical backgrounds but we share the same heartbeat when it comes to music. We never feel we play the music but we’re living it while performing. For both of us, it’s just a natural thing to do without any pre-thoughts. As for me personally, it’s a total different experience, considering my own musical past, where I used to play in various bands with lots of ego stuff going on. Music from the Well has nothing to do with that ego, we just want to share our music and thoughts.

rainbow

Be the music everywhere

We also strongly believe music connects all of us around the globe and therefore it is a pretty strong way to communicate with people from a different background. Where there is some kind of recognition, there is mostly mutual respect. Musicians like George Harrison, Ry Cooder, Paul Simon, Peter Gabriel, Sting, Joni Mitchell and many other kindred spirit musicians showed us already how to build bridges with different cultures. In this awareness we found ourselves inspired. ‘Be the music everywhere’.

 

Bewaren